tam bir haftadır hiç evde oturmadık. özledim evde vakit geçirmeyi. pazar gecesi başlayan gezmeler bugün son buldu. hafta içi ev gezmelerine gittik eltimle.. zeynep her gittiğimiz evde birçok arkadaş buldu.. ama onlarla oynamak konusu hep sıkıntılıydı. sadece ilk tanıştığı iremle epeyce oynadılar. hatta sehpa altına falan girip işi biraz abarttılar. ama sonraki günler yanımdan hiç ayrılmadı. bu sorunu nasıl aşıcaz bilmiyorum. diğer çocukların ona zarar vereceğini düşünüyo galiba.. umarım en kısa zamanda alışır başkalarıyla iletişim kurmaya..
dün uzun süredir beklediğim dikiş makinası geldi. dikiş dikmeyi çok iyi bilmiyorum. tecrübem yok. kursa falan de gitmedim. nakış kursuna gitmiştim. aslında dikey geçiş sınavını kazanıp okula devam etmeseydim şimdi usta bi terzi olabilirdim belki. kızıma türlü çeşit elbiseler dikerdim tabi kendime de.. kızımla bir örnek giyerdik bazen.. neyse şimdi bi hevesle başlıcam dikişe.. biraz internette araştırıp püf noktalarını, kendi kendime bişeyler yapıcam.. eylül ayında belki busmek kursuna katılırım..
akşam zeynebin karnı ağrıdı.. çoraplarını çıkarıp durursa olacağı buydu. ama karın ağrısını anlatışı da çok etkiliydi. anne acıyooo.. neresi acıyo kuzum.. eliyle karnını tutup buuaasııı..
ayaklarını ısıtıp birazda masaj yapınca hafifledi ağrı. ama bu seferüstündeki kıyafetlere suç bulmaya başladı.. uyuyana kadar üç dört kez üst değiştirdik.. karnını onlar acıtıyormuş hanımın dediğine göre.. hemen okula gitmemek için karnı ağrıdığını söyleyen çocuklar geldi aklıma.. acaba zeynepte onlardan biri mi olacak..
dün botanik parka gitmiştik. göl kenarına oturp ördekleri seyredip çekirdek çitledik.. yayagı vardı yanımızda, serdik oturduk.. zeynebin sinekten ve böceklerden ne kadar çok korktuğunu birkez daha görmüş olduk.. yaygı üstünde tek başına oturmadı. ya benim ya da babasının kucağındaydı. hele bacağına falan konmaya kalktıklarında ortalığı birbirine kattı..
oyuncak bebeklerden de çok korkuyordu bir yaşına kadar.. sonra ben bir bebeğini kucağıma alıp aa ne güzel gözleri varmış, aa bak onunda iki tane kolu var, ayaklarında da bappaları var diyerek sevdirmiştim. ama sinek veya böcekler konusunda ne yaparım bilemiyorum. ben korkmam böceklerden ama elime alıp sevmek de mümkün olmaz.. ne yapıcaz bilmem..
kızımda aynı benim yaz meyvalarına bayılıyo.. hele bi de erik istemesi yok mu.. aannneee eliiik viii.. daha ver diyemiyo. onun için herşey viii.. al ver aynı manada..
saçlarıda uzadı minik prensesimin. bu yaz toplamayı başarabilirsek kestirmicez. geçen sene toplatmıyordu ve sıcaktan ensesi kızarıyordu. kestirmiştik saçlarını.. artık büyüdü kızımız.. bizde uzun olmasını istiyoruz saçlarının.. baklım ne kadar dayanabilicez..
şimdilik bu kadar diyelim.. küçük hanımın uyku vaktini geçirmeyelim...
Pazartesi, Haziran 2
artık evdeyiz
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder