yine uf olduk :(

ne yoğun bi hafta oldu yine..

yengemiz yani eltim cuma günü kutsal topraklara gitmek için yola çıktı. malum bütün hafta helalleşmek için gelen misafirlerimiz vardı. tatlı telaşlarla geçen haftanın sonunda hem mutlu hem buruk yolcu ettik onu ailesiyle kabe'ye doğru. iki oğlu ve eşi kaldı arkada. biz zaten gözyaşlarımızı zor tutarken onların son vedalaşmaları coşturdu hepimizi.. Allah yollarını açık etsin... zeynepte ağladı ne olduğunu tam anlamadan ve en çokta hakanda gidecek sanarak..


dün de havanın güzelliğine dayanamadık zeyneple sokağa çıktık.. küçük çocukları olan bir iki komşu daha... çocuklar gezdi biz lafladık.. ve galiba yaz böyle sokaklarda geçecek. dışardan çocuk sesleri gelirken zeynebi evde tutmak imkansız..


akşam olunca yemek falan derken bi baş ağrısı tuttu beni yine.. özel bi doktora gidip adamakıllı araştırma yaptırıcaz herhalde artık. midemden kaynaklanan bi baş ağrısı bu sefer. mide bulantısıyla birlikte.. dayanmaya çalıştım ama sonu acil serviste bitti. bi iğneyle birkaç saat sonunda ayağa kalktım. gece eve geldiğimizde zeynebin ateşi çıkmıştı.. hemen şurubunu verdik. ateşi düşünce de uyumaya devam etti meleğim..

bugün biraz kırgınlık var üzerinde.. oturmayı bile sevmeyen miniğim şimdi yatmak istiyo..
iştahı zaten yoktu ama şimdi iyice isteksiz. zorla birkaç yudum yedi.. acaba dün diyorum havaya aldanıp üşüttüm mü bebeğimi. ateşi yine çıkmazsa hemen atlatırız inşaallah.. şimdiye kadar hiç böyle sık hastalanmazdı. anne sütünü bırakmamızda etkili oluyor galiba bunda.


oysa bugün babişde evdeydi.. her pazar evde olamıyor. bugün gezmeye gideriz diyorduk.. kısmet işte.. her şey planlandığı gibi olmuyor.. evdeki hesap çarşıya uymuyor. ..
zeynep iyi olsunda başka zaman gideriz artık..

hastalıkları anlatmaktan bebeğimle ilgili yeni gelişmeleri yazmayı unutuyorum. günden güne değişiyor bebğimin hareketleri.. artık bir kopya makinesi.. babasının fizik tedavi sırasında ve devamlı yaptığı hareketler var.. sayarak yapılıyor bu hareketler tabi. şimdi ne zaman ben bir iki üç desem zeynep başlıyor ayağını kaldırıp indirmeye, kollarını hareket ettirmeye.. koltuğa tutunup ayaklarının bi birini bi diğerini arkaya doğru kaldırmaya.

konuşmalar da artık bayağı netlik kazandı.. anne ditti, baba ditti, baba deedii, anne deeedii, maak (mayk bebek), mambaa (lamba), fffüt (süt), papiş (safiş yani safinaz bebek)... ilk aklıma gelenler bunlar.. canımın içi bebeğim.. senin büyüdüğünü görmek bizi hayata sımsıkı bağlıyor.. ve ilerde bizi daha nasıl şaşırtacağını çok merak ediyoruz. Seni çok seviyoruz zeynebim.. gözümün nuru küçük meleğimmm.