biz geldik

çoooook uzuuuun bi aradan sonra yine burdayız.

nereye mi gittik.. Aslında hiçbir yere...

küçük kızım büyüdü.. kocaman bir yaz geçirdik..

anlatılacak çok şey yaşadık..

ama tembel anne yazamadı bunları. affet canım kızım.. senin güzel günlerini yazmak için oluştu bu blog. bundan sonra inşaallah sürekli yazmak istiyorum..

bu yaz başardığımız en güzel iş tuvalet eğitimiydi.. Artık prensesim anne çiş diyor...

yazdan aklımda kalanları yeri geldikçe yazarım.

ramazandan bir gün önce yani pazar günü gölyazıya gittik. hemde bütün mahalle neredeyse..

komşumuzun köyüydü.. uluabat gölü kıyısında çok güzel bir köy..

köyün merkezinde tarihi bi çınar vardı. ağlayan çınar. zeynep ve babası görülüyor bu fotoğrafta..

yana doğru uzanmış kocaman bi gövde.. ve içinden su akıyor.. bu yüzden adı ağlayan çınar..



çok yoğun bi gün olmakla beraber çok eğlendik.. komşularımızla daha bi kaynaştık bu sayede..


ramazan ayıda geldi.. sahurlar iftarlar... bir hafta oldu nerdeyse.. herkese hayırlı ramazanlar diliyorum..