Pazartesi, Şubat 18

zeynep gezerken...



bizim kız iyi alıştı gezmeye.. az önce kayınvalidem bişey sordu kapıdan.. bizimki durur mu hemen takıldı peşine.. az sonra gelicek :) kayınvalidem alt katta oturuyo bu arada. üst kattada amcası zeynebin.. canı sıkılınca çıkıyoruz merdivene, hanımefendi nereye isterse oraya gidiyoruz. üst katta abileri var iki tane. harun ve hakan. hakan küçük olanı ve ikinci sınıfa gidiyo.. bizimki ona bayılıyo.. hakan kıpır kıpır hareket ettikçe bizimki coşuyo. zaten anne demeden önce hakan ve abi demeyi öğrendi.. :)


okuyanlar bilirler, bizim fındık kurdunun yemek ile pek arası yoktu (gerçi hala var denilemez de) ama artık anneden destek alamayınca mecbur az da olsa yiyor bişeyler. e tabi şimdiye kadar hiç kendi yeme zahmetinde bulunmamıştı. yavaş yavaş çatal kullanmayı öğreniyo.. ne tatlı oluyo onun o hallerini seyretmek bi bilseniz.. (anneler bilir o başka)





zeynep çatalla portakal dilimlerini koşturuyo.. :)



nette bi çocuk çorbası tarifi vardı. sütlü havuç çorbası.. onu denedim. ilk kase biraz küçüktü ama zeynep yedi.. mutlu oldum. tabi tarife kendimden de bişeyler kattım. sarımsak mesela.. patates mesela.. isteyen olursa verebilirim. ya da isteğe gerek kalmadan uygun zamanda yazarım. belki çoğu anne biliyodur zaten..




merak eden arkadaşlar için yazıyorum. emzirmeyi bırakınca tamamen kestim. bazı arkadaşlar gece uyur halde emzirsen olur dediler ama bizimki gece emmek için kalktığında pek uyur vaziyette olmuyo. yani çocuğa bitti diyosun sonra gece biten şey yine var.. yalanını yakalıyor bu afacanlar.. iki üç gece zahmetli geçti. ama çok şükürki ananemizdeydik. o çok faydalı oldu. geceleri annem bizimle yattı. bana pek yaklaştırmadı. yatmadan önce tok tutacak şeyler verdik. benden çok annem çekti huysuzluklarını.. gündüzleri de kız kardeşim çok ilgilendi. yine mümkün olduğunca benden uzakta oyunlar oynandı. hep faal olunca aklına pek gelmiyo sanırım..







gördüğünüz gibi maksat meşgul etmek olunca kafaya çorapta takılıyo, soğukta parkada gidiliyo..





velhasıl çanakkaleye gittik(annemler orda oturuyo) ve orada bıraktık emmeyi.. :) bi haftalık tatil sonunda küçük kızım kocaman oldu :))
çanakkaleden bahsetmişken bi iki tanede bigadan deniz manzarası ekliim.




ah ah memleketimmm.

4 yorum:

YAVRU KUŞUN ANNESİ ANNEKUŞ(*YASEMİN*) dedi ki...

Ahh ahh memleketim, deyince özlem kuşunun kanadı bana da değdi. İnsanın doğduğu, büyüdüğü yerler gibi olmuyor hiçbiryer.

Kızınız pek tatlı maşallah. Bir de süttten kesme kolay olmuş sanırım. Daha öncesi de var mı bunun yoksa. Bazı anneler pek zor bir olay gibi anlatıyor da. Sevgiyle...

AYSUN dedi ki...

Çanakkale mi? Ahh memleketim:) yaza az kaldı değil mi? Biz de gideceğiz...

Hamarat Anne dedi ki...

ZE yi memeden kesmek de daha simdiden gozumu korkutuyor.. Umarım sizin gibi kolayca birakırız.

firdevs dedi ki...

iyimisiniz merak ettim :) yazilarinizin evamini bekliyorum ;)